داروی رایج جوش صورت با کاهش ۳۰ درصدی ریسک اسکیزوفرنی در ارتباط است

یه آنتی‌بیوتیک که معمولاً برای درمان جوش (آکنه) تجویز می‌شه، با کاهش احتمال ابتلا به بیماری اسکیزوفرنی در ارتباطه. طبق یه تحقیق جدید که توسط محقق‌های دانشگاه ادینبرو انجام شده، نوجوان‌هایی که به خاطر مشکلات سلامت روان تحت نظر بودن و داروی «داکسی‌سایکلین» مصرف کردن، در مقایسه با کسایی که آنتی‌بیوتیک‌های دیگه‌ای خورده بودن، در بزرگسالی کمتر به اسکیزوفرنی مبتلا شدن.

با اینکه این یافته‌های اولیه هنوز ثابت نمی‌کنه که داکسی‌سایکلین مستقیماً جلوی اسکیزوفرنی رو می‌گیره، اما محقق‌ها می‌گن اثر این دارو روی واکنش‌های ایمنی، التهاب و مرگ برنامه‌ریزی‌شده سلول‌ها ممکنه به جلوگیری از تغییرات عصبی که باعث این بیماری می‌شن کمک کنه.

نویسنده‌های این مقاله می‌گن که داده‌های مشاهده‌ای این تحقیق نمی‌تونه مدرک قطعی برای رابطه علت و معلولی باشه و تحقیقات بیشتری لازمه. اما با این حال، این نتایج یه احتمال هیجان‌انگیز رو مطرح می‌کنه که شاید بشه از داکسی‌سایکلین برای کاهش ریسک اسکیزوفرنی توی نوجوان‌هایی که مشکلات روانی دارن استفاده کرد و راه جدیدی برای پیشگیری از بیماری‌های روانی باز کرد.

اسکیزوفرنی یه وضعیت سلامت روان جدیه که ۲۳ میلیون نفر رو توی دنیا درگیر کرده و بیشتر توی اواخر نوجوانی یا دهه بیست زندگی تشخیص داده می‌شه. این بیماری ممکنه یهو شروع بشه و باعث روان‌پریشی بشه. علائم رایجش هم شامل هذیان‌های همیشگی، توهم، افکار آشفته، بی‌قراری شدید یا گوشه‌گیری اجتماعیه. طبق آمار سازمان جهانی بهداشت، از هر سه نفر که دچار روان‌پریشی می‌شن، بیش از دو نفرشون مراقبت‌های تخصصی دریافت نمی‌کنن.

داکسی‌سایکلین یه آنتی‌بیوتیک قویه که چون می‌تونه از سد خونی-مغزی عبور کنه، محقق‌ها احتمال می‌دن اثرات محافظتی روی اعصاب داشته باشه. سال ۲۰۲۴ هم یه مطالعه توی دانمارک نشون داد که این دارو با کاهش نرخ ازکارافتادگی بین بیماران اسکیزوفرنی در ارتباطه.

برای بررسی بیشتر، یان کلر، روان‌پزشک کودک و نوجوان، داده‌های بیش از ۵۶ هزار نفر توی فنلاند رو که توی نوجوانی به خاطر مشکلات روانی مراجعه کرده بودن، تحلیل کرد. کسایی که داکسی‌سایکلین مصرف کرده بودن، ۳۰ تا ۳۵ درصد کمتر از بقیه در معرض خطر ابتلا به اسکیزوفرنی در ده سال آینده بودن. به بیان دیگه، احتمال ابتلا از ۲.۱ درصد (برای کسایی که آنتی‌بیوتیک‌های دیگه خورده بودن) به ۱.۴ درصد (برای مصرف‌کننده‌های داکسی‌سایکلین) رسیده بود.

شاید داکسی‌سایکلین داره یه تهدید عفونی رو از بین می‌بره که توی ایجاد اسکیزوفرنی نقش داره، یا شاید هم مستقیماً روی التهاب و سیم‌کشی‌های مغز اثر می‌ذاره. مطالعات روی داروهای مشابه مثل مینوسایکلین هم نشون داده که این دسته از داروها از بین رفتنِ بیش از حدِ ارتباطات عصبی رو کاهش می‌دن.

محقق‌ها متوجه شدن که تقریباً نیمی از تمام اختلالات روان‌پریشی که تشخیص داده می‌شه، مربوط به کساییه که توی نوجوانی به خاطر مشکلات دیگه به روان‌پزشک مراجعه کرده بودن. اونا معتقدن این یه زمان طلایی برای مداخله است تا با داروهایی مثل داکسی‌سایکلین جلوی پیشرفت بیماری رو بگیرن. کلر می‌گه در حال حاضر ما هیچ راهی برای کاهش ریسک ابتلا به اسکیزوفرنی توی این جوان‌ها نداریم و برای همین این نتایج خیلی امیدوارکننده‌ست.

لینک منبع